روانشناس بالینی باتجربه در زمینه اضطراب در مشهد

روانشناس بالینی باتجربه در زمینه اضطراب در مشهد
« برای داشتن سلامت روان و درمان اضطراب خود با ما تماس بگیرید. »
اضطراب چیست ؟
واژة اضطراب در روانشناسی بالینی مقام خاصی دارد و مکرر مورد استفاده قرار میگیرد زیرا بدون تردید در اغلب ناهنجاری های روانی اضطراب نقش مهمی ایفا میکند. اضطراب یک احساس رنج آور است با موقعیتی ضربه آمیز کنونی یا انتظار خبری که به شیئی نا معین وابسته است. مسلتزم مفهوم تهدید یا نا امنی است که در افراد مختلف به گونههای متفاوت بیان میشود.
به عنوان مثال پارهای از بیماران مضطرب علایم آشکار فیزیولوژیکی را نشان میدهند بیآنکه از حالات هیجانی شاکی باشند و بالعکس پارهای دیگر به برانگیختگی های هیجانی اشاره دارند.
اضطراب بخشی از زندگی هر انسانی است. و در حد اعتدال پاسخی سازش یافته تلقی میشود به گونهای که میتوان گفت: اگر اضطراب نبود، همه ما پشت میزهایمان به خواب میرفتیم. اضطراب است که ما را به تلاش وا میدارد . همه قدم هایی که انسان را به جلو میبرد و همه کشف های علمی، هنری و ادبی بر اساس اضطراب انجام میگیرد.
فقدان اضطراب ما را با مشکلات و خطرات قابل ملاحظهای مواجه میکند؛ زیرا با وجود اضطراب است که برای معاینهای کلی به پزشک مراجعه میکنیم و در یک جاده لغزنده با احتیاط رانندگی میکنیم و زندگی طولانی تر، سازندهتر و بارورتری خواهیم داشت.
بنابراین اضطراب یکی از مؤلفههای ساختار شخصیت وی را تشکیل میدهد و از این زاویه است که پارهای از اضطراب های دوران کودکی، نوجوانی و جوانی را میتوان بهنجار دانست و تأثیر مثبت آنها را بر فرآیند تحول، پذیرفت؛ چرا که این فرصت را برای افراد فراهم میآورد تا مکانیزم های سازشی خود را برای مواجهه با منابع تنیدگیزا و اضطرابانگیز گسترش دهند.
اضطراب اجتماعی
اضطراب اجتماعی(به انگلیسی: Social anxiety) نوعی اضطراب است که با ترس و اضطراب شدید در موقعیتهای اجتماعی شناخته میشود و حداقل بخشی از فعالیتهای روزمره شخص را مختل میکند. اضطراب اجتماعی یک اختلال بسیار ناتوان کنندهاست که میتواند بسیاری از جنبههای زندگی فرد را مختل کند.
در موارد شدید، اضطراب اجتماعی میتواند کیفیت زندگی فرد را به شکل چشمگیری کاهش دهد. بعضی از مبتلایان ممکن است هفتهها از خانه خارج نشوند یا از بسیاری موقعیتهای اجتماعی مانند موقعیتهای شغلی و تحصیلی خود صرف نظر کنند. علائم اصلی اضطراب اجتماعی یا هراس اجتماعی، ترس معنادار و دائمی از یک یا چند موقعیت اجتماعی است که باعث تعاملات اجتماعی می شود
افراد مبتلا ممکن است فعالانه از این موقعیت ها اجتناب کنند یا هنگام مواجهه با این موقعیت ها دچار ترس و اضطراب شدیدی شوند. نکته ای که باید به آن توجه کنید این است که ترس یا اضطراب نباید به دلیل وجود شرایط پزشکی دیگری مثل بدشکلی ها یا چاقی مفرط یا بدریختی ناشی از سوختگی یا جراحت که ممکن است هر فردی را کمی نگران قضاوت دیگران کند، این ترس و اضطراب یا اجتناب بسیار افراطی باشد.
این علائم باید همیشگی باشند و یا حداقل به مدت 6 ماه طول کشیده و به طور مشخصی باعث اختلال در تعاملات اجتماعی و عملکرد فرد شده باشند. در مطالعه هایی که در این زمینه انجام شده، بیشترین موقعیت هایی که می توانستند ترس را به وجود آورند به این شکل مشخص شده است:
• صحبت کردن در مقابل یک جمع ناآشنا یا غریبه. پاسخ دادن به سوالات در کلاس
• صحبت کردن در مقابل بزرگ ترها و افراد مهم
• گزارش دادن شفاهی یا بلند روخوانی کردن
درمان شناختی رفتاری
رفتار درمانی شناختی، رشد و توسعه جدیدی در درمان روان شناختی بشمار می آید. با این همه، در این مدت کم، توانسته است علاقه زیادی را در متخصصان بالینی، به خود معطوف سازد. سه دلیل عمده، برای این علاقه وجود دارد. نخست آنکه روشهای شناختی- رفتاری برعکس سایر شکل های رفتار درمانی، مستقیماً با افکار و احساسات- که در تمامی اختلالهای روانی از اهمیتی آشکار برخوردارند- سروکار دارد.
دوم آنکه رفتاردرمانی شناختی، شکافی دارد که بسیاری از درمانگران بین روشهای صرفاً رفتاری و روان درمانی های پویا احساس می کنند، پر می سازد. سوم آنکه این روش های جدید درمانی برعکس روان درمانی پویا، پایه های علمی دارند و قابلیت بیشتری در ارزیابی فعالیت های بالینی، از خود نشان می دهند.
احتمالاً در فرایند برنامه ریزی برای درمان اختلال های افسردگی بود که رویکردهای شناختی، توجه اکثر درمانگران را به خود جلب کرد. امروزه رفتاردرمانی شناختی، کاربردهای بس وسیعتری دارد و بسیاری از آنها به مواردی مربوط می شوند که با استفاده از سایر روشها نمی توان آنها را به سادگی و به طرز موثری درمان کرد. این موارد عبارتند از اختلالهای اضطراب و وسواس، اختلالهای خورد و خوراک، برخی از مسایل جسمی، جنبه هایی از ناتوانیها در
بیماران مبتلا به بیماریهای روانی مزمن، و نیز مسایل جنسی و زناشویی.
درمان اضطراب با (TDCS)

کلینیک آرامش ماندگار
از روشهای غیر تهاجمی تحریک مغز است که با استفاده از جریان الکتریکی مستقیم و ضعیف اثر خود را بجا می گذارد. این جریان الکتریکی پیوسته تحریک پذیری نورونی را در نواحی خاص مغز افزایش یا کاهش می دهد. این تغییر در تحریک پذیری نورونی به تغییر در عملکرد مغز منجر میشود.
اصول کار به این صورت است که دو الکترود یکی قطب مثبت و دیگری قطب منفی از طریق یک پد اسفنجی که با محلول رسانا مرطوب گردیده است بر روی سر قرار می گیرند. جریان الکتریکی توسط این الکترودها پس از عبور از نواحی مختلف (پوست سر، جمجمه و …) خود را به سطح قشر مغز می رساند. جریانی که به این ناحیه رسیده نورون ها را دارای بار الکتریکی کرده و باعث ایجاد قطب مثبت و منفی می گردد که منجر به تغییر فعالیت آن ناحیه می شود.
با توجه به نوع اختلال و مشکلی که وجود دارد در انجام این روش باید موارد زیر مشخص شده باشند:
- شدت جریان الکتریکی، مدت و جهت آن
- محل قرار گیری هر یک از الکترودها
- اندازه پدهای اسنفجی مورد استفاده
- تعداد جلسات
بیشتر بدانیم : نوروفیدبک چیست ؟
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.