کلینیک نوروفیدبک کودکان بیش فعال در مشهد

برای شروع جلسات درمانی در کلینیک مجهز نوروفیدبک با ما تماس بگیرید.

نوروفیدبک روشی برای بهبود عملکرد سلولی مغز

نوروفیدبک یک روش درمانی برای دریافت اطلاعات از فعالیت سلول های مغزی است و در حیطه درمان نیز به اصلاح و تقویت عملکرد سلولی مغز(امواج مغزی) میپردازد. در این روش با استفاده از تکنیک های رفتاردرمانی، شرکت کننده نحوه اثرگذاری بر فعالیتهای مغزی را فراگرفته و میتواند باعث بهبود در فعالیت های خودتنظیمی خویش، شود.

این روش درمانی برای درمان سردرد، صرع، افسردگی، اختلال های خواب، مشکلات ویژه یادگیری، اختلال کم توجهي- بیش فعالی و همچنین بهبود فعالیت ورزشکاران، هنرمندان و دانشجویان استفاده میشود. یکی از اختلال هایی که امروزه نتایج بسیار نویدبخشی را در درمان با نوروفیدبک نشان میدهد، اختلال کم توجهي – بیش فعالی است.

نوروفیدبک و اختلال بیش فعالی/کمبود توجه

این اختلال در شرایطی ایجاد میشود که انتقال دهنده های عصبی به اندازه کافی تولید یا استفاده نمیشوند که خود این امر مسبب ارتباطات ناموثر بین نورونها میشود. فرآیند اثرگذاری نوروفیدبک براساس شرطی سازی کنشگر است. درواقع، در این روش درمانی، زمانی که نورونها با یکدیگر ارتباط برقرار کنند یا به بیان دیگر سریعتر شلیک کنند، به مراجع پاداش داده میشود.

نوروفیدبک با آسانسازی ارتباطات نورونی، رویکردهای دارویی را که در آن محرک زاها باعث سهولت در تبادل انتقال دهنده های عصبی میشوند، شبیه سازی میکند.

نوروفیدبک چگونه آغاز شد؟

آغاز نوروفیدبک را میتوان تا دهه ،1930 ردیابی کرد. در آن زمان نخستین مشاهدات مبنیبر آن بود که میشود پاسخ انسدادی آلفای موجنگار مغزی را به طور کلاسیک شرطی کرد.

نخستین پژوهش های انجام شده را میتوان در میان کارهای استرمن و همکارانش در دهه ،1960 جستوجو کرد. این پژوهش ها که روی گربه ها انجام میگرفت بر این فرضیه استوار بود که میتوان حالات تنی پستانداران را به وسیله فعال- منفعل سازی شبکه های عصبی موج نگار مغزی تغییر داد.

با توجه به شرطی سازی کنشگر اسکینر، هدف اصلی روش استرمن، رفتار کنشگر مغزی بود (فعالیت موجنگار مغزی.) این هدف، برخلاف رفتارهای حرکتی و تنی آشکاری بود که قبلا به واسطه پاولف یا اسکینر مورد نظر قرار گرفته بود.
استرمن بر این باور بود که این مهم از طریق آموزش گربه ها به ویژه در فرکانس های موجنگار مغزی ویژه؛ دست یافتنی، قابل ضبط و اندازه پذیر ممکن میشود (بهویژه آنهایی که در تحریک پذیری حرکتی انعکاس مییابند.) وی پس از کارگذاری الکترودها، هر زمان که
ضرب آهنگ روانی- حرکتی گربه ها برابر با 19-12 هرتز میشد به آنها پاداش میداد. در آزمایش بعدی، استرمن با تزریق مونومتیل هیدرازین (نوعی سوخت موشکی) به گربه ها نشان داد که آن دسته از گربه هایی که در معرض آموزشهای روانی حرکتی قرار گرفته بودند، برابر تحمل بیشتری از سایر گربه ها به مسمومیت داشتند.

برای مشاوره با روانشناس بالینی مجرب کودک و نوجوان با ما تماس بگیرید.

نوروفیدبک، درمانی موثر برای اختلالات بالینی

واحد تخصصی نوروتراپی بزرگسالان

به تدریج این پژوهش ها روی انسانها نیز مورد بررسی قرار گرفت. حدود 35سال است که پژوهشها روي نوروفیدبک براي اصلاح الگوهاي امواج مغزي در حال انجام و تکمیل است. در آغاز روانشناسان از نوروفیدبک براي تسکین اضطراب و درمان برخی از صرعهاي مهارنشدنی استفاده میکردند.

اندکی پس از آن، این روش درمانی نوین به حیطه کودکان وارد شد. از سال 1976 که نخستین گزارش های نوروتراپی در زمینه اختلال کم توجهي – بیش فعالی منتشر شده است، پژوهشهای بسیاری در زمینه اثربخشی نوروفیدبک برای درمان نشانه های دیگر این اختلال مانند بی توجهی، رفتارهای تکانشی و بیش فعالی- انجام شده است.

در سال،1976 لوبار کاربرد آموزشهای روانی حرکتی نوروفیدبک را در کودکی با نشانگان بیش فعالی به حیطه اجرا گذاشت. یافته های وی حاکی از آن بود که این روش در بهبود حواسپرتی و بیش فعالی موثر است.

این یافته ها به طور مداوم در سالهای بعدی نیز که در قالب پژوهش های گسترده تری انجام پذیرفت، تکرار شد. این پژوهشها نخستین اثرات بالینی نوروفیدبک را بر آنچه امروزه اختلال کم توجهي – بیش فعالی نامیده میشود، نشان دادند.

اختلال کم توجهي – بیش فعالی چیست؟

اختلال کم توجهي – بیش فعالی به عنوان شایعترین اختلال دوران کودکی مطرح است که در نزدیک به
5درصد تا 10درصد از کودکان سنین مدرسه دیده میشود. اختلال کم توجهي – بیش فعالی، اختلالی عصبی- رشدی است که با الگوهای رفتاری مداومی چون بی توجهی یا بیش فعالی- تکانشی شناسایی میشود. شدت نشانه های این اختلال به حدی است که در کارکردها یا فرآیند رشد ایجاد اختلال میکند.

در قلمرو رفتارهای تکانشی، رفتارهایی چون ارایه جواب پیش از پایان یافتن پرسش یا ارایه نامناسب نظرات بدون توجه به نتایج آن، صبر نداشتن در رعایت نوبت و ایجاد مزاحمت برای دیگران را مشاهده میکنیم.

اختلال کم توجهي – بیش فعالی به عنوان یک اختلال پیچیده و ناهمگن در نظر گرفته میشود، به نحوی
که سبب شناسی این اختلال به خوبی فهمیده نشده است.

عوامل اختلال بیش فعالی / نقص توجه کدام اند؟

واحد تخصصی کودک و نوجوان

شواهد حاکی از آن است که 2عامل اساسی با پیش آمادگی افراد نسبت به این اختلال دخیل هستند.
این 2عامل به عنوان عوامل محیطی و ژنتیکی (بهویژه مشکلاتی در تنظیم انتقال دهنده عصبی دوپامین) شناسایی میشوند.

از عوامل محیطی میتوان به تولد زودرس و مصرف دخانیات توسط مادر هنگام بارداري اشاره کرد، همچنین پژوهشهای مستندی نشان از بنیان عصب شناختی اختلال های کم توجهي دارند. از دهه سوم قرن بیستم، نابهنجاريهایی در امواج مغزی مبتلایان به اختلال کم توجهي – بیش فعالی دیده شده بود.

امواج مغزی این اشخاص، کنش بالاي امواج تتا را در نواحی مرکزي و پیشانی مغز نشان میداد. همچنین، نتایج به دست آمده از برشنگاری با گسیل پوزیترون و مقطع نگاری رایانه ای تک فوتونی نیز اختلال هایی را در سوخت وساز مغزي این اشخاص در نواحی مرکزي و پیشانی گزارش میکنند.

در کودکان مبتلا، کاهش سوخت وساز مغزي در نواحی پیش پیشانی مشاهده میشود. افزون بر آن، فراوانی بالاتر امواج آرام مغزي در این اشخاص و کنش پایین تر امواج سریع بتا نیز در این دسته از افراد قابل مشاهده است. این امر نشان دهنده برانگیختگی پایین قشر مخ در مبتلایان است.

برای تجربه درمان موفق، ایمن و ماندگار با ما تماس بگیرید