درمان انواع اختلال اضطراب در مشهد

« با مشاوران متخصص و زبده ما به سمت سلامت روان خود قدم های محکم تر بردارید. »

اضطراب چیست :

اضطراب یک احساس عادی است. در واقع راه و روشی است که مغز شما برای واکنش به استرس و هشدار از خطر احتمالی، پیش می‌گیرد. هر کس هر از گاهی احساس اضطراب می‌کند. اضطراب گاه به گاه خوب است. اما اختلالات اضطرابی متفاوتند.

آنها شامل گروهی از بیماری های روانی هستند که باعث اضطراب و ترس دائمی و طاقت فرسا می شوند. اضطراب بیش از حد می تواند شما را از کار، مدرسه، جمع‌های خانوادگی و سایر موقعیت های اجتماعی که ممکن است علائم شما را تحریک یا بدتر کنند، دور نگه دارد.

علل انواع اضطراب

برخی از دلایل اختلالات اضطرابی عبارتند از:

ژنتیک. یکی از علت‌های انواع اضطراب می‌تواند به ژنتیک خانوادگی برگردد.

ساز و کار مغز. برخی تحقیقات نشان می دهد دلیل بروز انواع اضطراب ممکن است به مدارهای معیوب مغز مرتبط باشد که ترس و احساسات را کنترل می کنند.

استرس محیطی. شامل رویدادهای استرس زایی می‌شود که فرد در زندگی اش تجربه کرده است. وقایع زندگی که اغلب به اختلالات اضطرابی مرتبط هستند شامل سو استفاده و بی توجهی در دوران کودکی، مرگ یکی از عزیزان یا مورد حمله قرارگرفتن یا دیدن خشونت است.

ترک یا سو مصرف مواد مخدر. فرد ممکن است برای از بین بردن علایم اضطراب به مصرف داروهای مخدر روی آورد. اختلال اضطراب اغلب همراه با مصرف الکل و مواد است.

شرایط پزشکی. برخی از بیماری های قلب، ریه و تیروئید می توانند علائمی شبیه انواع اضطراب ایجاد کنند یا علائم اضطراب را بدتر کنند.

فاکتورهای خطر انواع اضطراب

برخی شرایط وجود دارند که احتمال ابتلای فرد به انواع اختلال اضطراب را بیشتر می کنند. به این موارد عوامل خطر گفته می شود. برخی از این فاکتورهای خطر را نمی توان تغییر داد، اما برخی دیگر هم قابل تغییرند.

عوامل خطر برای انواع اضطراب عبارتند از:

• سابقه اختلالات روانی :داشتن یک اختلال روانی دیگر، مانند افسردگی، خطر ابتلا به انواع اضطراب را افزایش می دهد.

• ضربه روحی یا تراما : از سر گذراندن یک واقعه آسیب زا، خطر ابتلا به اختلال اضطراب پس از سانحه (PTSD) را افزایش می دهد که می تواند باعث حملات وحشت شود.

• وقایع منفی زندگی :حوادث استرس زا یا منفی زندگی، مانند از دست دادن پدر و مادر در اوایل کودکی، خطر ابتلا به اختلال اضطراب را افزایش می دهند.

• بیماری شدید یا مزمن :نگرانی مداوم در مورد سلامتی خود یا یکی از عزیزان خود، یا مراقبت از فردی که بیمار است، می‌تواند باعث بروز علایم اضطراب شود.

• خجالتی بودن در کودکی :کمرویی و کناره گیری از افراد و مکان های ناآشنا در دوران کودکی با اضطراب اجتماعی در نوجوانان و بزرگسالان ارتباط دارد.

• عزت نفس پایین :برداشت منفی از خود ممکن است منجر به اختلال اضطراب اجتماعی شود.

اختلال هراس (حمله پانیک) چیست؟

فرض کنیم در معرض خطر جدی هستیم مثلاً یک قاتل هفت‌تیر به‌ دست روبه‌روی ما ایستاده است؛ بدن ما خود را برای فرار یا مبارزه آماده می‌کند، تعداد ضربان قلب زیاد می‌شود، خون به‌ سمت عضلات دست‌ و پا سرازیر می‌شود و یک حس لرزش خفیف به‌وجود می‌آورد؛ عرق می‌کنیم، برافروخته می‌شویم، به‌ شدت می‌ترسیم، برانگیخته می‌شویم و بسیار هشیار می‌مانیم. در حمله‌ی هراس همه‌ی این‌ها اتفاق می‌افتد بدون این که خطری فرد را تهدید کند

. در اوج حمله‌ی هراس، به‌قدری ترس زیاد می‌شود که فرد مبتلا فکر می‌کند این وضع غیرواقعی‌ست و درست همان احساس تماشای فیلم به او دست‌ می‌دهد؛ جدا از موقعیت. به‌قدری ترس زیادی را تجربه می‌کنند که نگرانی از مرگ، سکته قلبی، از دست دادن کنترل خود و دیوانگی به همه‌ی این‌ها اضافه می‌شود.

برخی افراد هر‌ روز چندین حمله هراس دارند و بعضی دیگر هر چند هفته تا چند ماه حمله هراس را تجربه می‌کنند. از آن‌جا که حمله هراس حتی گاهی در خواب سراغ فرد می‌آید، آنها همیشه نگران هستند که شاید در هر لحظه حمله‌ی هراس آغاز گردد. آنها نه تنها رنج روانی و مشکلات جسمی حمله‌ی هراس را تحمل می‌کنند بلکه از ترساندن دیگران و رفتارهای افراطی خود هنگام حمله خجالت می‌کشند. به‌همین دلیل بیشتر مبتلایان از جمع گریزان هستند، زیرا نمی‌دانند اگر حمله‌ی هراس پیش بیاید چگونه و با چه بهانه‌ای فوری از آنجا بیرون بروند. به این حالت، «جمع هراسی» یا «آگورافوبیا» گفته می‌شود.

مبتلایان به جمع‌ هراسی شاید به ورزشگاه یا تالار نمایش نروند یا از سفر با اتوبوس یا هواپیما بترسند و از رانندگی در جاده‌هایی که پل یا تونل دارد طفره روند.

روان درمانی