دکتر روانشناس کودک خانم در مشهد

« ما بهترین خدمات مشاوره و روانشناسی را به شما ارایه میدهیم. »

سبک های فرزند پروری

پدر و مادرهای مستبد(کنترل زیاد-محبت کم)

برخی از والدین معتقدند که سخت گیری نسبت به فرزندان در آینده است. هر کودکی به طور طبیعی، تمایل به آزادی را در کودک از بین می برد و این طرز فکر غلط را در او به وجود می اورد که آزاد و مستقل بودن نامطلوب است. در این حالت،فرزندان،شخصیت فردی خود را از دست می دهند .

پدر و مادرهای سهل گیر(کنترل کم،محبت کم)

در این سبک فرزندپروری ، والدین عشق و محبت بیش از اندازه را بدون اعمال کنترل های لازم در مورد فرزندان خود ابراز می کنند. این گونه پدر و مادر ها ، تحت تاثیر این تصور نادرست هستند که (روانشناسان با تنبیه مخالفند)آن ها ، حتی در شرایطی که کودک باید تنبیه شود، از این کار سرباز می زنند و یا با او مخالفت نمی کنند.تشویق و تنبیه،روش هایی بسیار مهم و موثر هستند .

پدر و مادرهای بی توجه- طردکننده (کنترل کم- محبت کم)

کودک نمی تواند در خلاء عاطفی رشد کند. اگر والدین هیچ گونه عشق و محبتی نشان ندهند، زندگی برای کودک بی ارزش و بی ثمر می شود.
کودکان بیش از این که عقلانی و منطقی باشند، هیجانی و احساسی هستند. رشد صحیح شخصیت،حاصل ترکیب هماهنگ این دو ویژگی (منطق واحساس ) است.

پدر و مادرهای مقتدر (کنترل زیاد-محبت زیاد)

بهترین سبک فرزندپروری ، آن است که همراه با کنترل مناسب و محبت کافی باشد. والدین باید بین کودک به عنوان یک انسان از یک سوء و رفتارهای کودکانه ی او از سوی دیگر تفاوت قایل شوند.والدینی که سبک مقتدر را در پیش گرفته اند، این تمایز را میان کودک و اعمال او قایل می شوند.

بیشتر بدانیم : اوتیسم چیست ؟

شکل گیری هویت نوجوانان

یکی از مهم‌ترین چالش‌هایی که همواره در دوران نوجوانی مطرح می‌شود و متخصصان تاکید زیادی بر آن دارند، شکل گیری هویت در نوجوانان است. در واقع شکل گیری هویت بدین معنا است که به ماهیت وجودی خود پی ببرید و به طبع آن بتوانید به بهداشت جسمی و روانی دست یابید. عوامل بسیاری از جمله عوامل اجتماعی، خانوادگی و تفاوت‌های جنسیتی می‌توانند در شکل گیری هویت تاثیرگذار باشند.

حل بحران هویت از آن جهت اهمیت دارد که به واسطه آن معنایی برای زندگی می‌یابید و متعاقبا اهدافی را دنبال می‌کنید. همچنین می‌توانید به راحتی در زندگی تصمیم بگیرید و از بسیاری مشکلات و آسیب‌های اجتماعی در امان بمانید.

نوجوانی، حد فاصل بین کودکی و جوانی است که حدود سنی 12-13 سالگی تا 18 سالگی را شامل می‌شود. یکی از اصلی‌ترین نشانه‌های دوران نوجوانی، بلوغ است که بر مسائل فیزیولوژیک و روانی تاثیر می‌گذارد. بلوغ فیزیولوژیک شامل تغیرات بدنی است که در فرد اتفاق می‌افتد و بلوغ روانی با چالشی به نام “بحران هویت” همراه است.

در نوجوانی متوجه این نکته می‌شوید که به زودی مسئولیت‌ها و نقش‌هایتان در زندگی بیشتر خواهد شد و باید روش مشخصی را برای حل مسائل خود در پیش بگیرید. مهم ترین سوالی که در این مرحله احتمالا برایتان به وجود می‌آید این است که “من کیستم؟”. پاسخ دهی به این سوال توسط نوجوان مقدمه‌ای برای ایجاد هویت در وی است.

اضطراب جدایی

طبیعی است که کودک شما هنگام خداحافظی و جدایی از والدین خود احساس اضطراب و نگرانی داشته باشد. گریه، ناراحتی و یا حتی چسبندگی به آن ها، واکنش سالم و طبیعی جدایی از والدین و یک مرحله عادی از رشد کودکان در سال های اولیه است.

اضطراب جدایی در كودكان ممکن است تا قبل از یک سالگی شروع شود و تا چهار سالگی در کودک از بین برود و یا در مواردی مجددا ظاهر شود. حتی هنگامی که کودک شما بزرگ تر می شود نیز کمی ناراحتی و نگرانی هنگام جدایی از والدین امری طبیعی است.

با این حال اضطراب جدایی در كودكان در برخی از موارد با مرور زمان از بین نمی رود. حتی وقتی والدین تمام تلاش خود را می کنند نیز کودک در سال های ابتدایی مدرسه دچار مشکلاتی می شود که ممکن است حتی به صورت متوالی تکرار شوند. اگر اضطراب جدایی در كودكان به اندازه ای باشد که در روند یادگیری کودک و یا انجام فعالیت های روزانه او اختلال ایجاد کند، به نظر می رسد مشکل کمی بزرگتر باشد و شما با اختلال اضطراب جدایی در كودكان روبرو هستید.

اگر اضطراب جدایی  به صورت طبیعی در کودک شما وجود داشته باشید با انجام توصیه ها و تدابیری که بعدا ذکر خواهیم کرد می توانید روند جدایی کودک را تسهیل کنید. در صورتی که اضطراب جدایی در كودكان در فرزند شما به صورت یک اختلال جدی بروز کرده باشد، باز هم جای نگرانی نیست.

افسردگی در کودکان

کلینیک آرامش ماندگار

افسردگی علاوه بر بزرگسالان در کودکان و نوجوانان نیز دیده می شود و کودک در هر مرحله از رشد ، برای دفاع از خود و رویارویی با افسردگی ، به گونه ای خاص واکنش نشان می دهد .

در سطح اول بیان غیر کلامی است به این مفهوم که کودک پیش از آن که نیاز به ابراز افسردگی خود از راه کلام داشته باشد ، تخیلات ، رویا ها و بازی های او رنگ افسردگی دارند آن را نشان می دهد . در سطح دوم ، شامل بیان کلامی احساسات افسردگی است ،احساساتی همچون درماندگی ، گناه ، عزت نفس پایین ، نامحبوب بودن و افکار خود کشی . اما در سطح سوم گریستن ، تغییرات اشتها ، و خواب خواهد بود . و طبق نظر مشاوران مطب روانپزشکی همچنین این افسردگی با پرخاشگری ، شکست تحصیلی ، بزهکاری و ….. مشاهده می شود .

درواقع نشانه‌های افسردگی کودکان در شرایط مختلف و زمان‌های گوناگون به شکل‌های متنوعی خود را نشان می‌دهند. با این‌وجود بعضی از کودکان با وجود افسردگی به شکلی معقول رفتار می‌کنند و نشانه‌های بیرونی مذکور را ندارند، اما بیشتر کودکان ضمن تجربه افسردگی تغییرات محسوسی در عملکرد تحصیلی، فعالیت‌های اجتماعی، علایق و حتی ظاهرشان ایجاد می‌شود.

بیشتر بدانیم : نوروفیدبک چیست؟