روانشناس متخصص کودک در مشهد
« با یکی از بهترین کلینیک های تشخیص و مشاورهی مشکلات فرزندانتان در مشهد تماس بگیرید »
مشاوره تخصصی تربیت فرزند
خطاهای فرزندپروری
خطای تو بدی
یعنی پدر و مادر کاری بکنن که معنی اون این باشه که فرزندشون بده. دقت کنین. بچهها کار بد میکنن اما بد نیستن. اونچه بده و باید تنبیه بشه رفتار بچهاس. کار نادرستشه، نه خودش. پس هرگز کاری نکنین که معنی اون این باشه: تو بد هستی.
یکی از رایجترین انواع خطای تو بدی؛ سرزنش کردنه. تا حالا سرزنش کردین؟ سرزنش شدین؟ همینقدر بدونین که رایجترین موقعی که پدر یا مادر ممکنه مرتکب این خطا بشن، موقعیه که دارن بهبچهشون کمک میکنن مشقاشو بنویسه یا کمک میکنن غذا بخوره. بهرفتارتون در این جور وقتها دقت کنید
خطای تو مهم نیستی
مامان: امروز یک غذای خوشمزه درست کردم .. بچه: چی داریم؟ .. مامان: قورمه سبزی ..بچه: دوس ندارم. من شیر کاکائو میخورم .. مامان: چی؟ دوس نداری؟ چرا؟ بابا خیلی دوس داره.
خطا: بابا مهمه، تو مهم نیستی
بچه: مامان، ولی من دوست ندارم .. مامان: بخدا اگه نخوری بدم میآد. خیلی زحمت کشیدم، تو که نمیخوای مامان رو ناراحت کنی؟
خطا: من مهم هستم، تو مهم نیستی.
خطای انتظار
وقتی مرتکب خطای انتظار شدیم که از بچه انتظار داشته باشیم، نه از خودمون. چطوری؟ مثلاً اگر از بچه انتظار داشته باشیم که بفهمه ما چی میخوایم بگیم، اما از خودمون انتظار نداشته باشیم که واضح و درست حرف بزنیم، خطا کردیم.
پس بهاین نکته دقت کنین: اگه کسی باور داشته باشه که با تغییر رفتار خودش، با یاد گرفتن تکنیکهای درست و ..، میتونه باعث تغییر رفتار فرزندش بشه، اون کسیه که از خودش انتظار داشته، نه از فرزندش. پس خطای انتظار نداشته. اما اگه کسی از بچه انتظار داشته باشه که خوب باشه، ولی خودش تلاش نکنه، مرتکب خطای انتظار شده.
پدر و مادرهای عصبی و خسته، بیشتر خطای تو بدی میکنن. پدر و مادرهایی که فرزندپروری بلد نیستن یا اعتماد بهنفسشون ضعیفه، بیشتر مرتکب خطای انتظار میشن.
اضطراب کودک
اضطراب شایعترین اختلال قرن است که در هر سنی دیده میشود. از هر 8 کودک 1 نفر مبتلا به اختلالات اضطرابی است. این اختلالات متنوع هستند. البته داشتن اضطراب و گذر از آن بخشی از دوران کودکی است، مثلا خیلی از کودکان از موجودات خیالی میترسند، یا نگران سلامت خود و والدینشان هستند و… اما مهم این است که این نگرانیها موقت و گذراست.
در اختلالات اضطرابی، نگرانیها بهطور مستمر و مداوم وجود دارند و باعث اختلال در عملکرد روزانه کودک مثل صحبت کردن در مهدکودک و کلاس، اجتناب از بازی کردن با همسالان، ترس از خوابیدن بعد از تماشای فیلم ترسناک و… میشوند.
اگر کودک شما نگرانی زیاد و غیرقابلکنترلی در مورد بسیاری از موضوعات مثل تنشهای خانوادگی، ارتباط با همسالان، فجایع طبیعی مانند زلزله (بهخصوص بعد از فاجعه اخیر در زلزله کرمانشاه)، مسائل تحصیلی و… دارد و علائم آن شامل بیقراری، بیخوابی، کاهش تمرکز و تحریکپذیری است یعنی مبتلا به اختلال اضطرابی منتشر شده است.
متخصص درمان بیش فعالی/کاستی توجه
اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یک مشکل رفتاری است که میتواند خفیف تا شدید باشد. ADHD یا همان بیش فعالی انواع مختلفی دارد، بسته به اینکه آیا عدم توجه (مشکلاتی در تمرکز) مسئله اصلی است یا بیش فعالی-تکانشگری (بسیار فعال بودن – مشکل در متمرکز ماندن).
کودکان مبتلا به اختلال توجه و بیش فعالی (ADHD)، بیقراری، تکانش گری و یا بیتوجهی مداوم را از خود نشان میدهند. این ویژگیها در بیش از یک محل و شرایط مشاهده میشوند- به طور مثال ، در مدرسه و در خانه. این علائم همچنین در بیش از یک فعالیت مشاهده میشوند – به طور مثال، در کارهای مدرسه و در روابط. آنها در سطحی بالاتر از آنچه که متناسب با سن انتظار میروند رخ میدهند و باعث بروز اختلال و مشکلات چشمگیری در زندگی روزمرهی کودک میشوند.
برای برخی از کودکان، بیش فعالی میتواند مشکلات جدی را به وجود آورد، به خصوص اگر درمان آن به موقع و زود هنگام شروع نشده باشد. بنابراین در این خصوص، تشخیص زود هنگام بسیار مهم است. اگر درمان روانشناختی و حتی گاهی اوقات نیز دارویی آغاز شود، میتواند زندگی و آینده فرزند شما را تا حد زیادی بهبود بخشد.
ویژگیهای اصلي اختلال توجه و بیش فعالی شامل عدم توجه، بيش فعالي و تکانشگری و تحریک پذیری میباشد. این علائم در اوایل زندگی کودک ظاهر میشود. از آنجا که بسیاری از کودکان عادی ممکن است این علائم را البته در سطح پایینتر داشته باشند، یا علائم ممکن است در اثر اختلال دیگری ایجاد شود، باید تشخیص این اختلال در کودک توسط یک متخصص ماهر از طریق معاینه کامل و ارزیابی مناسب انجام شود.
بیشتر بدانیم : بازی درمانی
اختلافات فرزندان با والدین
ایجاد برخی محدودیت های غیرقابل توجیه، محیط خشن، نبود رابطه دوستانه بین والدین و فرزند، ترس از والدین و… از جمله مهم ترین دلایل کمرنگ شدن ارتباط میان فرزند و والدین است.
ورود اینترنت و شبکه های ماهواره ای به خانه ها در سال های اخیر سبک زندگی ها را تغییر داده است به طوری که برخی نوجوانان تا حدی از فضای سنتی خانواده دور شده اند و به انزوا یا به سمت گروه همسالان نا شناس کشیده است. هر چه فرزند به دوره نوجوانی نزدیک تر می شود از خانواده بیشتر کناره می گیرد و به سمت گروه همسالان جذب می شود.
در این وضعیت والدین احساس نگرانی می کنند به طوری که سعی دارند تا ارتباط فرزند با دوستان خود کم رنگ شود، همین اختلاف نظر ها موجب بروز پدیده ای با عنوان شکاف بین فرزند و والدین می شود.
چرا در دوره نوجوانی ارتباط با خانواده کم رنگ می شود؟
ایجاد برخی محدودیت های غیرقابل توجیه، محیط خشن، نبود رابطه دوستانه بین والدین و فرزند، ترس از والدین و… از جمله مهم ترین دلایل کمرنگ شدن ارتباط میان فرزند و والدین است. کسانی که در سن نوجوانی قرار دارند همسالان خود را عاقل تر از والدین خود می دانند بر این اساس پاسخ سؤال های خود را در گروه دوستان جستجو می کنند.
عواقب کم رنگ شدن رابطه والدین با فرزندان چیست؟
افسردگی، افزایش روحیه ضد خانواده، پرخاشگری وستیزه جویی نتیجه این برخوردهاست؛ هر چه این رابطه با شکاف بیشتری باشد این عکس العمل ها بیشتر است تا جایی که این موضوع موجب می شود تا فرد به سوی گروه همسالان کشیده شوند و در این زمان افراد سودجو از خلأ نبود ارتباط فرزند با والدین استفاده می کنند و فرد را به بیراهه می کشند.
به طوری که در باندهای فساد، قاچاق مواد مخدر، اعتیاد و.. وارد شده و در همین مراکز است که ممکن است رفتارهای پرخطر جنسی نیز از سوی بچه ها امتحان می شود. البته نباید نقش ارزش های دینی را نادیده گرفت زیرا با کم رنگ شدن اعتقادهای مذهبی، زمینه بسیاری از فساد ها فراهم می شود.
بیشتر بدانیم : نوروفیدبک چیست؟
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.