مشاور خوب کودک در مشهد

« ما در کلینیک آرامش ماندگار به شما مشاوره و آموزش میدهیم تا نوجوانی دارای سلامت روان و آینده ای روشن داشته باشیم »

پرخاشگری در کودکان

کودکانی که رفتار پرخاشگرانه دارند معمولا خودانگیخته، بی‌قرار و زودرنج‌اند. پژوهش‌های جدید می‌گویند که این مسئله با توانایی‌های گفتاری و طبیعت ذاتی بچه‌ها در ارتباط است. پرخاشگریِ موردی در کودک طبیعی است اما اگر به کرات یا بر طبق یک الگوی مشخص اتفاق بیفتد خطرناک خواهد بود. پرخاشگری معمولا از ناتوانی کودک شما درکنار آمدن با خشم، عوامل بیولوژیکی، بدرفتاری والدین یا کمبود مهارت‌های ارتباطی ناشی می‌شود.

سبک تربیتی نقش مهمی در آموزش در زمان پرخاشگری ایفا می‌کند. از پرخاشگری‌های تصادفی کودکتان به عنوان لحظات آموزشی استفاده کنید.

مثلا، اگر فرزند شما به دوست‌اش آسیب رساند، به جای آنکه همانجا سرش فریاد بکشید از این واقعه استفاده کنید تا به فرزندتان نشان بدهید چطور رفتارهای پرخاشگرانه می‌تواند به دیگران آسیب بزند. سپس کودک‌تان را وادار کنید از صمیم قلب از دوست‌اش عذرخواهی کند.

همچنین، می‌توانید به فرزندتان آموزش بدهید که چطور با عواطف منفی مانند خشم و سرخوردگی به شکلی مؤثر برخورد کند. از کودک خود بخواهید که ارتباط کلامی برقرار کند و مشکل‌اش را با صدای بلند توضیح بدهد.

موقع برخورد با فرزندتان باید آرام باشید. حتی اگر روز سختی داشته‌اید یا به هردلیلی ناراحت یا عصبانی هستید سعی کنید موقع حرف زدن با فرزندتان درباره‌ی کاری که کرده‌ است آرامش خود را حفظ کنید. با او درباره‌ی نتیجه‌ی رفتارش صحبت کنید – مثلا اینکه اگر به این روش ادامه دهد بچه‌های دیگر ممکن است دیگر تمایلی به بازی کردن با او نداشته باشند. در این موارد مراجعه‌ی منظم به مشاور هم ضروری است.

بیشتر بدانیم: اوتیسم چیست؟


نافرمانی مقابله ای کودکان

اختلال نافرمانی مقابله ای نوعی اختلال رفتاری است که اغلب در کودکان مشاهده می شود. کودکانی که دچار اختلال نافرمانی مقابله ای هستند مجموعه ای از رفتارهای همراه با خشونت، نافرمانی، لجبازی، خشم در مقابل کسانی که در موضع قدرت قرار دارند را نشان می دهند.

این کودکان به شدت نسبت به واکنش دیگران حساس بوده و در مقابل دستورها و درخواست های دیگران مقاومت می کنند و به بحث و نافرمانی می پردازند. کودکان نافرمان در اجتماعاتی مانند جمع دوستان، هم کلاسی ها و حتی در سنین بالاتر در جامعه شغلی نیز با مشکلات گسترده ای مواجه می شوند.

زمانی از این رفتارها با عنوان اختلال یاد می شود که به مدت حداقل 6 ماه به صورت پایدار ادامه داشته باشد.

گاها کودک در جمع های مختلف رفتار کاملا طبیعی و مناسبی نشان می دهد اما در مقابل والدین خود رفتار نافرمانی را بروز می دهد.

تقویت ارتباط والدین با فرزندان

101010اجازه دهید فرزند شکست بخورد:
به همان اندازه که این جمله ترسناک به نظر می رسد، شکست به کودکتان درس می اموزد. راهنمایی و مشاوره دهید، اما کنترلشان نکنید. کودکان باید بتوانند تصمیمات خودشان را اتخاذ کنند، که یک مهارت ضروری برای آینده آنهاست این، به رابطه و برقراری استقلالشان کمک خواهد کرد.
یک مثال برای این موضوع تکالیف منزل است، که در آن یا به پاسخ دادن به سوالات انجام می شود، یا به طور مداوم به آنها برای تکمیل کارشان یاد اوری می کنید که نتیجه ازار دهنده خواهد بود.این، به تنهایی میتواند تأثیر منفی بر روی رابطه شما داشته باشد، هر دو طرف احساس خشم و ناآرامی میکنند.
زمان کافی:
تلفن ها، تلویزیون ها، رایانه ها را خاموش کنید و برای صحبت کردن کنار هم بنشینید.زمان شام خوردن یک زمان عالی برای این کار است، اما همیشه به دلیل فعالیت و مشاغل افراد امکان پذیر نیست.
تقریبا در روز هر 15 دقیقه برای صحبت های صمیمی وقت بگذارید. لازم نیست که در مورد معنی زندگی صحبت کنیم، بلکه می تواند ساده باشد مثل اینکه بپرسید امروزت چگونه گذشت، یا برنامه آخر هفته را چید تمام این مکالمات، خطوط ارتباطی را باز می کنند، بچه ها نیاز به اطمینان دارند که والدین همیشه با هم صحبت می کنند، مهم نیست که زندگی چقدر سخت باشد.
قوانین و مرزها را تنظیم کنید:
قوانین را از دوران کودکی وضع کنید، والدین قوانینی مانند اینها وضع می کنند:”دست نزن، خیلی داغ است”، “برادرت را نزن”، “روی دیوارها نقاشی نکن”، “آن لباس را تن سگ نکن”. این لیست بی پایان است، اما قوانین ناشی از عدم رعایت قوانین، دارای بیشترین اعتبار در رابطه والدین و فرزندان است.

بیشتر بدانیم: نوروفیدبک چیست؟


پیشگیری از مشکلات نوجوانی

ThinkstockPhotos 812460764 minنوجواني از دوره هاي بسيار مهم زندگي است در اين دوره تغييرات جسمي و عاطفي بسياري در نوجوان روي مي دهد. نوجوان ديگر نه كودك است و نه بزرگ و همين حالت بينابيني خود او را هم دچار نگراني و پريشاني مي سازد. به همين دليل نوجواني را دوران بحران – برزخ و دوره انتقالي هم مي مي گويند. ( انتقال از كودكي به بزرگسالي ) روان شناسان دوره نوجواني را دوره آشوب و استرس توصيف مي كنند و تعارضات و استرسهاي آن را به دگرگوني جنسي نسبت مي دهند.

در اين دوره مشكلات زيادي براي نوجوانان پيش مي آيد كه اگر به آنها به موقع توجه نكنيم ناراحتي و دردسرهاي بسياري هم براي آنان و هم براي ديگران بوجود خواهد آمد. براي پيشگيري از مشكلات و خلافكاريهاي نوجوانان بهتر است ضمن شناخت علت آنها، به توصيه هاي زير توجه كنيم:


1- براي اوقات بيكاري فرزندان خود برنامه ريزي كنيم. بيكاري از مهمترين علت هاي خلافكاري نوجوانان است. نوجوان سرشار از نيرو و توان است و به حركت و فعاليت نياز دارد و نمي تواند بيكار بماند. به همين سبب در فصل تابستان كه مدارس تعطيل مي شود مشكلات بچه ها بيشتر مي گردد. 


2- خصوصيتهاي دوران نوجواني را بشناسيم. براي اينكه بتوانيم به فرزند خود در گذار از دوران دشوار نوجواني كمك كنيم، بايد خود ما از اين دوره شناخت كافي داشته باشيم. 

3- به نوجوانان اطلاعات مناسب و كافي بدهيم. همانطور كه خود ما بايد با مشخصات دوران نوجواني آشنا باشيم، نوجوان هم بايد از تغييرات جسمي عاطفي و نيازهاي خود اطلاعات كافي و به موقع داشته باشد.

4- دوستان نوجوان خود را بشناسيم. كودكان وقتي بزرگ مي شوند و به مدرسه مي روند به خصوص زماني كه به سن نوجواني مي رسند، بيشتر از دوستان خود تقليد مي كنند.

« مشاوره و روانشناس کودک و نوجوان تخصص ماست »