اضطراب اجتماعی چیست؟

اضطراب اجتماعی، یک اختلال اضطرابی است که با ترس مشخص شده یا اضطراب در مورد موقعیتهای اجتماعی که فرد در معرض دید دیگران است، مشخص میشود. همچنین یک بیماری مزمن با شروع تدریجی و زود هنگام در دوران نوجوانی میباشد که منجر به رنج فراوان و ناتوانی میگردد.

اضطراب اجتماعی یکی از شایعترین اختلالات اضطرابی در نمونه بالینی است و یک اختلال بسیار ناتوان کننده است که میتواند ارتیاطات اجتماعی، پیشرفت تحصیلی و تندرستی را مختل کند.

مبتلایان به اختلال اضطراب اجتماعی تقریباً همیشه نشانه های اضطراب (تپش قلب، رعشه، تعریق، ناراحتی معدی- رودهای، اسهال، تنش عضلانی و سرخ شدن) را در موقعیتهای اجتماعی احساس میکنند.

درمان های رایج اختلال اضطراب اجتماعی

مطالعات زیادی برای ارائه درمانهای مؤثر برای اضطراب اجتماعی صورت گرفته است. روشهای درمانی از جمله داروها، روشهای شناختی-رفتاری که از لحاط تجربی مورد تأیید میباشند. داروهای ضد اضطراب نیز همانند داروهای ضد افسردگی، می‌توانند عوارضی را به همراه داشته باشند.

این داروها به طور موقت به تسکین علائم اضطراب کمک می‌کنند، اما در ریشه کن ساختن علت اصلی آن کمکی نمی‌نمایند. همچنین باید توجه داشت که این داروها، دارای اثر تسکینی سریع و فوری هستند، اما مصرف آنها اعتیاد آور می‌باشد و عوارض جانبی خطرناکی مرتبط با آنها وجود دارد.

نوروفیدبک و رواندرمانی با رویکرد حضور ذهن به عنوان روشهای نوین و پیشرفته در حوزه روانشناسی و عصب شناسی مورد نیز تایید میباشند. با بررسی ارتباط بین مکانیزمهای زیربنایی تالاموکورتیکال مغز و حالات روانشناختی نشان داده شده که ایجاد تغییرات بهینه در ریتم و فرکانس امواج مغزی، با استفاده از روشهای عصب درمانی، میتوان تغییرات بهینه ای در حالات عصب-روانشناختی فرد ایجاد کرد.

نوروفیدبک چگونه به درمان اضطراب کمک میکند؟

یکی از روشهای عصب درمانی، نوروفیدبک میباشد. افراد از طریق نوروفیدبک می توانند از فعالیتهای قشری مغز آگاه شوند. نوروفیدبک به عنوان وسیله ای امواج مغزی فرد را بدون هیچ عارضه ای، تقویت و اصلاح میکند و باعث بهبود عملکرد فرد میشود.

نوروفیدبک این کاربرد را دارد که امواج دارای فعالیت غیر عادی را سرکوب و امواج پایینتر از دامنه را تقویت نماید. در واقع این تغییرات در ارتباط با اختلالهای
عصبی و روانی میباشد. اثرگذاری نوروفیدبک بر اساس نوع اختلال بر مناطق خاصی از مغز مربوط می شود.

نوروفیدبک برای درمان صرع، اضطراب، افسردگی، بیش فعالی، اختلال یادگیری و اختلال سوء مصرف مواد و توسعه در ورزش استفاده میشود. نوروفیدبک به عنوان روش ایمنی و غیر تهاجمی باعث تغییر و رشد سلولهای مغزی می شود. حضور ذهن به معنی توجه کردن به طریق خاص، معطوف به هدف در زمان حال و بدون داوری میباشد. در حضور ذهن فرد میآموزد که در هر لحظه از حالت ذهنی خود آگاهی داشته و توجه خود را به شیوه های مختلف ذهنی خود متمرکز کند.

با توجه به اثبات وجود مشکلات نوروفیزیولوژکی در این اختلال و تأیید کاربرد و اثربخشی نوروپیسوکولوژی در بهبود اضطراب و با توجه به نظر متخصصان، نوروفیدبک، به عنوان فرایندی که دوشاخه مهم مطرح در روانشناسی (شرطی سازی و عصب شناسی کارکردی مغز ) را در برمیگیرد، سزاوار توجه و اهمیت از سوی جامعه علمی روانشناسی و روانپزشکی میباشد.

در افراد اضطرابی تفسیر محرکات مبهم به عنوان خطر و تفسیر نشانه های بدنی و مرور مدام نگرانیهای مربوط به مسایل حضور در جمع میشود که قسمتهای قشر پیشانی فرد را درگیر میکند، باعث افزایش بیشتر اضطراب در موقعیتهای اجتماعی میشود.

رویکرد رواندرمانی حضور ذهن چگونه در درمان اضطراب موثر است؟

حضور ذهن به معنی توجه کردن به طریق خاص، معطوف به هدف در زمان حال و بدون داوری میباشد. در حضور ذهن فرد می آموزد که در هر لحظه از حالت ذهنی خود آگاهی داشته و توجه خود را به شیوه های مختلف ذهنی خود متمرکز کند. حضور ذهن یعنی توجه واقعیت محض بدون توضیح.

در حال حاضر یک روش رایج بعد از نوروتراپی، روش آموزش کاهش استرس مبتنی بر حضور ذهن (MBSR)میباشد. روش کاهش استرس مبتنی بر
حضور ذهن مبتنی بر روشهای ریلکسیشن و تمرکز بر زمان حال میباشد که موجب مدیریت و کاهش اضطراب میشود.

این روش در ساختار طب سنتی و برای دامنه وسیعی از افراد مبتلا به اختلالات مرتبط با استرس و درد مزمن سودمند میباشد. یکی از پیامهای تمرین حضور ذهن این است که افراد در مییابند اکثر حس ها، افکار و هیجانات دارای نوسان زودگذر است. تأثیر مداخلات روانشناختی نشان میدهد که سبکهای تفسیری افراد انعطاف پذیر است در حقیقت آموزش شناختی نه تنها تفسیرها را تغییر میدهد، همچنین علائم هیجانی و شناختی را در افراد اضطرابی تعدیل میکند.

برای قرنها ثابت شده است که حضور ذهن به کاهش درد و رنج و بهبود علائم هیجانی و شناختی و افزایش رفاه و کاهش اضطراب منجر شده است.

تحقیقات نشان میدهد که حضور ذهن از طریق افزایش مهارتهای خودتنظیمی شناختی و هیجانی مربوط به قشر پیشانی،کنترل فرد را در مهار نشانه های اضطراب افزایش میدهد. نابراین آگاهی از اثربخشی کاهش استرس مبتنی بر حضورذهن به عنوان یک عامل محیطی و یادگیری و انجام فعل و انفعالات در قسمت پیشانی میتواند در کاهش اضطراب به عنوان درمان نوین نقش مهمی داشته باشد.

بیشتر بدانیم:  TDCS چیست؟            کلینیک خوب نوروفیدبک در مشهد