مرکز مشاوره کودک در مشهد

یکی از مهم ترین اهداف والدین، سلامت روان فرزندانشان است.

با متخصصان مجرب و توانمند ما به این هدف برسید

 بی خوابی در کودکان

 خواب بیش از حد در روز (EDS )

EDS یکی از شایع ترین علائم اختلالات خواب در کودکان و بزرگسالان است. زیرا بیش از چند اختلال خواب منجر به خواب آلودگی در روز می شود. این غیر معمولی نیست که کودکان احساس خستگی بیش از حد کنند. با این حال، اگر خواب آلودگی در روز نسبتاً روتین و منظم اتفاق بیفتد، می تواند به یک اختلال خواب مرتبط باشد. حتی اگر به نظر برسد که آنها شب به اندازه کافی خوابیده اند.

اگر کودک شما در طول روز خواب آلوده است، در سنینی که اکثر بچه ها خواب کوتاه یا چرت زدن را ندارند، چرت می زند، صبح از خواب بیدار می شود، اما در طول روز کمبود انرژی دارد، ممکن است دچار EDS باشد.

 مشکل در خواب

اگر کودک شما غالباً در خوابیدن مشکل دارد، یا اغلب خیلی زودتر از حد معمول از خواب بیدار می شود، می تواند نشانه بی خوابی باشد. بی خوابی در کودکان ناشی از عوامل مختلفی از جمله: استرس، درد یا اختلالات روانی است. استرس می تواند از عوامل مختلفی به وجود آید از جمله مشکل در انجام تکالیف مدرسه، مسائل اجتماعی، مسائل خانوادگی یا تغییر در الگوهای زندگی معمولی مانند نقل مکان به یک محیط جدید.

 خروپف

خروپف، به خودی خود مضر نیست. زیرا صرفاً صدایی است که ناشی از لرزش در قسمت هوایی فوقانی است. با این وجود، لرزش ها می توانند در اثر انسداد که در آن هوا به طور مؤثر به ریه ها نمی رسد، ایجاد شود، که می تواند به یک اختلال خواب منجر شود. خروپف در کودکان به اندازه ای که بزرگسالان علامت یک اختلال خواب است، در کودکان نیست.

ارتباط اجتماعی کودکان

مادران در مقايسه با پدران ، سهم بيشتري را در اجتماعی کردن کودکان‌شان دارند

توانایی برقراري ارتباط و حضور در فعالیت‌های جمعی شاید واضح‌ترین و مشخص‌ترین مصداق برای تشخیص میزان اجتماعی بودن هر فردی باشد. موضوعی که زندگی فردی و اجتماعی همه انسان‌ها را تحت تاثير قرار می‌دهد. این درحالی است که در همه فرهنگ‌ها خانواده، عامل اصلی اجتماعی شدن فرزندان در دوران طفولیت است البته در مراحل بعدی زندگی فرد عوامل دیگری مانند مدرسه، رسانه‌ها و گروه همسالان در این امر دخیل هستند، با این وجود نمی‌توان سهم خانواده را در این امر نادیده گرفت.

مصداق بارز آن مشکلاتی است که جوامع مدرن به دلیل کاهش نقش خانواده‌ها در روند اجتماعی شدن فرزندان با آن مواجه هستند. مواردی چون بی‌توجهی به معیارها، ارزش‌ها و هنجارهای خانواده و حتی جامعه، تبعیت از گروه دوستان و کاربرد خرده‌فرهنگ‌های گروه‌های دوستی که با هنجارهای اجتماعی در تضاد است.

باید به خاطر داشته باشیم که کودک ما مانند همه افراد دوست دارد در خانه و محيط‌های ديگر، خود را عضوی فعال و موثر احساس کند. اینکه همه کارها را مادر و پدر انجام دهند به تدریج این حس را به او القا می‌کند که سربار است و باید گوشه‌ای بنشیند.

چنین حالتی به تدریج توانایی او را در برقرار کردن ارتباط با دیگران و حضور در فعالیت‌های جمعی کاهش می‌دهد بنابراین باید از شرکت دادن او در فعالیت‌های خانوادگی آغاز کنیم و نقش و مسئولیتی به او بدهیم تا از اين طريق احساس شخصيت کند، برای حاضر شدن در گروه‌ها نیز آماده شود، علاوه بر این، این کار وی را متعهد و مسئولیت‌پذیر بار خواهد آورد.

بیشتر بدانیم : اوتیسم چیست؟

تربیت فرزند

درک شخصیت و خلق و خوی کودک یکی از اصلی ترین شیوه های تربیتی مناسب کودکان است که سبب شناسایی بهتراستعدادها و تمایلات کودکان نیز می شود.روش های متفاوتی برای تربیت کودک وجود دارد که والدین می توانند با آگاهی از آن ها کودکان خود را تربیت کنندو یک روش قطعی و صحیح برای تربیت کودکان وجود ندارد.

نحوه برخورد با کودکان

نحوه برخورد والدین با کودکان ارتباط مستقیمی با تربیت آنان دارد . برخورد های تربیتی والدین شامل میزان عشق و محبت و محدودیت هایی برای فرزندانشان است به طوری که مجبت والدین به فرزندان موجب ایجاد احساس آرامش کودکان و برقراری ارتباط بهتر کودک با والد می شود،هم چنین والدین با محدودیت هایی که برای فرزندان خود قایل می شوند می توانند عکس العمل غیر متعادل وتندی در مقابل رفتار کودک خود نشان ندهند و در مقابل او سلطه جویانه ظاهر شوند .

واکنش تند والدین در مقابل کودکان سبب می شود والدین کودکان خود را تنبیه بدنی کنند و هیچ پیشبرد تربیتی برای کودکان ندارد اما واکنش متعادل باعث می شود تا والدین به نتیجه دلخواه خود در تربیت کودک برسند.

والدین باید با بهره گیری از این 4 روش و الگوهای متفاوت تربیتی ، یک شیوه متعادل تربیتی را بکار گیرند وعشق خود را نثار کودکان کرده و با تعیین محدودیت ها، آن ها را در مسیر درست قراردهند.

والدینی که از شیوه تربیتی محبت زیاد در مقابل کودکان استفاده می کنند،باید صحبت بیشتری با فرزندان خود داشته باشند ووقت بیشتری را صرف آن ها کنند .

بیش فعالی-تکانشی بودن

به نظر می‌رسد کودکان بیش‌فعال همیشه “در حال حرکت” یا دائماً شلوغ و فعال هستند. آن‌ها به اطراف می‌چرخند و به هر چیزی که در دیدشان است دست می‌زنند یا  با آن بازی میکنند، یا بی وقفه صحبت می‌کنند. آرام نشستن بر روی میز غذا یا در حین درس در مدرسه یا گوش دادن داستان برای آن‌ها کار دشواری است .

آن‌ها در صندلی خود وول می‌خورند و آرام ندارند یا در دور اتاق پرسه می‌زنند. یا ممکن است آن‌ها پاهای خود را مدام تکان دهند، به همه چیز دست بزنند، یا مدادشان را با سر و صدا روی میز بکوبند. نوجوانان یا بزرگ‌سالان دارای بیش فعالی ممکن است احساس بی‌قراری درونی کنند. آن‌ها اغلب گزارش می‌دهند که نیاز دارند به کاری مشغول بمانند و ممکن است سعی کنند چندین کار را به طور هم‌زمان انجام دهند.

بی‌تاب بودن و تکانشگری آن‌ها ممکن است منتظر ماندن برای چیزهایی که می‌خواهند یا صبر کردن برای رسیدن نوبتشان در بازی را برایشان دشوار سازد. آن‌ها ممکن است یک اسباب بازی را از کودکی دیگر به زور بگیرند یا وقتی ناراحت هستند، کسی را بزنند. حتی در هنگام نوجوانی یا بزرگ‌سالی، آن‌ها ممکن است به طرز بی‌قرار و تکانشگری تصمیم بگیرند کارهایی را انجام دهند که نتیجه‌ی فوردی اما خوبی ندارد.

برخی از علائم بیش فعالی- تکانشگری عبارت‌اند از:

• احساس بی‌قراری، اغلب با تکان دادن دست و پایش به خود می‌پیچید، یا در حالی که نشسته است وول می‌خورد.
• دویدن، بالا رفتن یا بلند شدن از صندلی در شرایطی که از او انتظار می‌رود که بنشیند یا رفتاری آرام داشته باشد.
• قبل از شنیدن کل سؤال، جواب‌ها را تند و سریع می‌گوید
• در منتظر ماندن در صف یا رعایت نوبت مشکل دارد.

بیشتر بدانیم : نوروفیدبک چیست؟